NightWishSS
New member
- Joined
- Jun 16, 2021
- Messages
- 77
Bu vaaz, Yüksek Rahip Hooded Cobra 666'nın forumlardaki yazısından çevrilmiştir.
Geçenlerde yürüyüş yaparken, tesadüfen çocukların çizdiği resimlerin sergilendiği bir parka denk geldim. Sergi, sokak hayvanları, özellikle de kediler ve köpeklerle ilgiliydi. Küçük çarşıdan geçen insanlar, 9-10 yaşından büyük olmayan çocukların yaptığı resimlerden bazılarını satın alabiliyorlardı. Elde edilen geliri de evsiz hayvan barınaklarına bağışlıyorlardı.
Çocukların çizdiği portrelere baktığımda, çoğunun Mısır temalı olduğunu gördüm. Bastet ve mücevherle süslenmiş kedileri, piramitler ve Mısır’ın her şeyi gören gözü yer alıyordu. Diğer resimlerde ise Anubis veya bir köpek ya da her ikisi de birden vardı. Bastet veya Anubis’in ve tüm Mısır Tanrılarının ünü, çocukken hâlâ kalbimizde ve ruhumuzda çok büyük bir yer kaplamaktadır.
Bana söyleyin, okulunuzda hiç bir çocuğun ‘’Anubis mi, Set mi, Zeus mu yoksa İsa mı olmak istersin?’’ sorusuna gerçekten ‘’İsa’’ dediğini gördünüz mü? Bu Dünyada böyle bir çocuk asla bulamazsınız, neden mi? Çünkü çocukların içinde bolca bilgelik barınır. Bu cevabı alabilmek için zihinsel olarak çok fazla esarete girmek gerekir, bu da saf ruhlarda nadiren bulunur.
Düşmanın dezenformasyonla ve zihinleri yalanlarla bombardımana tutarak yok etmeye çalıştığı tam da bu bilinç hâlidir. Tanrılarımızın, düşmanın kiliselerinin ve yalanlarının varlığıyla adeta kuşatıldığı bu çağda bile, Tanrılarımız hâlâ gençlerin kalpleri üzerinde hüküm sürmektedir.
Düşman, zehirlerini yaymak ve ruhun bu kısmını onlar için ‘’çok geç’’ olmadan etkisiz hale getirmek için elinden geleni yapıyor. Fakat onların aldatmacası varlığını sürdüremez; çünkü ruhlarımızda ya da kalbimizde hiçbir kökleri yoktur. Dünya çapında her bir Centilin doğumuyla birlikte zamana karşı yarışıyorlar; kalplerimizi ve zihinlerimizi uyuşturmak için her yolu deniyorlar.
Paganizme dönüş için gereken tek şey, Centillerin düşmandan gelen karanlık ve cehaletin yağmuruna sürekli maruz kalmadan yaşamalarını sağlamaktır. Geri kalan şey ise ruhun kendisinde mevcuttur.
Çocukların çoğu, Eski Tanrılara karşı büyük bir ilgi ve sevgiyle doludur. Mısır Tanrıları çocuklar için çok ünlü ve havalı bir temadır ve her çocuk, Tanrılardan en az birine karşı onları güzel bulacak veya hayranlık duyacaktır. Düşman çocukların zihinlerini gün boyu “İsa” ve “Hristiyanlık” söylemleriyle doldurabilir; ama bunların hiçbiri cazip görünmez.
Çocuklar, kültürel programlama ve diğer psikolojik virüslerin henüz kalplerine ve ruhlarına kök salmadığı bir durumdadırlar. Peki bu ruhlardan ne doğar? Tanrılara adanmış hayranlık, güzel tasvirler ve sağduyu.
Eğer insanları düşman programlamasından tamamen arındırırsak, sadece birkaç on yıl gibi kısa bir sürede bir çok insan, Mısır’ı veya Eski Kadim Uygarlıkları yeniden inşa ediyor olurdu. Üst düzey bir Hahamın da belirttiği gibi, ‘’Centil olan ruhlar Zevik Varoluş Alanından gelir’’. Ruhun özü, gençken daha güçlüdür ve hatta zihne bile hükmedebilir.
Büyüdükçe, zihin kontrolü devralır ve yıllar geçtikçe bu seviyede olan bir içtenliği korumak daha da zorlaşır. Ruhlarını canlı tutan veya içsel olarak hala diri olan insanlar, her zaman bir şekilde Tanrıların ve doğanın çevresindedir; bir tutkunun peşinden gider ve düşmanın kesin olarak yasakladığı şey her ne olursa olsun yaparlar.
Belki Tanrılara doğrudan tapınmazlar; fakat bu dünyada tezahür eden güzelliklerini yaşayarak onlara dolaylı bir bağlılık sergilerler. Bu bile insanın hayata tutunması için yeterlidir. Bundan kopan insan kurur, içten içe ölür.
O muhafazakâr dini çevrenizde bozuk plak gibi konuşanlara bir bakın. Solmuş bu yaratıklar, yaşayan zombiler gibi dolaşıp, hiç sahip olmadıkları ya da hiç bilmedikleri şeyleri vaaz etmeye çalışıyorlar. “Tanrı”, “Sonsuz Yaşam”, “Tanrı'nın Kelamı”, “Ruh” vb. Bunların hiçbirine sahip değiller.
Zombiler gibi dolaşıp insanları kendilerine katmaya çalışan bu kişiler, sizin de onlara katılıp hiçbir şeye sahip olamamanızı isterler. Böylece ikiniz de beraber hiçliğe sürüklenebilirsiniz.
Bu insanlara gençlik yıllarından sonra ne oldu ve Zevist ruhları nereye gitti? Eh, onlar bunu, cehalet köşesinden birkaç metre uzaklıktaki o pis ara sokakta bulunan bir Hahama beş kuruşa sattılar. Tanrılarıyla ilgili Hahamın anlattığı tuhaf yalanlar uğruna ruhlarını satmış oldular.
Ve bu onların cezasıdır: Çektikleri şey, sadece olgunluk çağlarında onları yöneten bir akıl eksikliği değil; aynı zamanda, aklın ve ruhun yokluğudur.
Fakat onların umutları: çocuklarında tekrardan ruhlarının yeniden doğuşunu görecek olmalarıdır. Burada bulunan pek çoğumuz bu yeniden doğuşun kanıyla, o dışarı taşan ve yozlaştırılmayı reddeden kanın ruhu olduk.
Yıllar sonra, çocuklarımız ve torunlarımız bize teşekkür edecekler: Ruhlarını özgürleştirdiğimiz ve uzun süren köleliğin zincirlerini kırdığımız için.
Bu sayede Tanrılar yeniden dirileceklerdir.
-Yüksek Rahip Hooded Cobra 666
Geçenlerde yürüyüş yaparken, tesadüfen çocukların çizdiği resimlerin sergilendiği bir parka denk geldim. Sergi, sokak hayvanları, özellikle de kediler ve köpeklerle ilgiliydi. Küçük çarşıdan geçen insanlar, 9-10 yaşından büyük olmayan çocukların yaptığı resimlerden bazılarını satın alabiliyorlardı. Elde edilen geliri de evsiz hayvan barınaklarına bağışlıyorlardı.
Çocukların çizdiği portrelere baktığımda, çoğunun Mısır temalı olduğunu gördüm. Bastet ve mücevherle süslenmiş kedileri, piramitler ve Mısır’ın her şeyi gören gözü yer alıyordu. Diğer resimlerde ise Anubis veya bir köpek ya da her ikisi de birden vardı. Bastet veya Anubis’in ve tüm Mısır Tanrılarının ünü, çocukken hâlâ kalbimizde ve ruhumuzda çok büyük bir yer kaplamaktadır.
Bana söyleyin, okulunuzda hiç bir çocuğun ‘’Anubis mi, Set mi, Zeus mu yoksa İsa mı olmak istersin?’’ sorusuna gerçekten ‘’İsa’’ dediğini gördünüz mü? Bu Dünyada böyle bir çocuk asla bulamazsınız, neden mi? Çünkü çocukların içinde bolca bilgelik barınır. Bu cevabı alabilmek için zihinsel olarak çok fazla esarete girmek gerekir, bu da saf ruhlarda nadiren bulunur.
Düşmanın dezenformasyonla ve zihinleri yalanlarla bombardımana tutarak yok etmeye çalıştığı tam da bu bilinç hâlidir. Tanrılarımızın, düşmanın kiliselerinin ve yalanlarının varlığıyla adeta kuşatıldığı bu çağda bile, Tanrılarımız hâlâ gençlerin kalpleri üzerinde hüküm sürmektedir.
Düşman, zehirlerini yaymak ve ruhun bu kısmını onlar için ‘’çok geç’’ olmadan etkisiz hale getirmek için elinden geleni yapıyor. Fakat onların aldatmacası varlığını sürdüremez; çünkü ruhlarımızda ya da kalbimizde hiçbir kökleri yoktur. Dünya çapında her bir Centilin doğumuyla birlikte zamana karşı yarışıyorlar; kalplerimizi ve zihinlerimizi uyuşturmak için her yolu deniyorlar.
Paganizme dönüş için gereken tek şey, Centillerin düşmandan gelen karanlık ve cehaletin yağmuruna sürekli maruz kalmadan yaşamalarını sağlamaktır. Geri kalan şey ise ruhun kendisinde mevcuttur.
Çocukların çoğu, Eski Tanrılara karşı büyük bir ilgi ve sevgiyle doludur. Mısır Tanrıları çocuklar için çok ünlü ve havalı bir temadır ve her çocuk, Tanrılardan en az birine karşı onları güzel bulacak veya hayranlık duyacaktır. Düşman çocukların zihinlerini gün boyu “İsa” ve “Hristiyanlık” söylemleriyle doldurabilir; ama bunların hiçbiri cazip görünmez.
Çocuklar, kültürel programlama ve diğer psikolojik virüslerin henüz kalplerine ve ruhlarına kök salmadığı bir durumdadırlar. Peki bu ruhlardan ne doğar? Tanrılara adanmış hayranlık, güzel tasvirler ve sağduyu.
Eğer insanları düşman programlamasından tamamen arındırırsak, sadece birkaç on yıl gibi kısa bir sürede bir çok insan, Mısır’ı veya Eski Kadim Uygarlıkları yeniden inşa ediyor olurdu. Üst düzey bir Hahamın da belirttiği gibi, ‘’Centil olan ruhlar Zevik Varoluş Alanından gelir’’. Ruhun özü, gençken daha güçlüdür ve hatta zihne bile hükmedebilir.
Büyüdükçe, zihin kontrolü devralır ve yıllar geçtikçe bu seviyede olan bir içtenliği korumak daha da zorlaşır. Ruhlarını canlı tutan veya içsel olarak hala diri olan insanlar, her zaman bir şekilde Tanrıların ve doğanın çevresindedir; bir tutkunun peşinden gider ve düşmanın kesin olarak yasakladığı şey her ne olursa olsun yaparlar.
Belki Tanrılara doğrudan tapınmazlar; fakat bu dünyada tezahür eden güzelliklerini yaşayarak onlara dolaylı bir bağlılık sergilerler. Bu bile insanın hayata tutunması için yeterlidir. Bundan kopan insan kurur, içten içe ölür.
O muhafazakâr dini çevrenizde bozuk plak gibi konuşanlara bir bakın. Solmuş bu yaratıklar, yaşayan zombiler gibi dolaşıp, hiç sahip olmadıkları ya da hiç bilmedikleri şeyleri vaaz etmeye çalışıyorlar. “Tanrı”, “Sonsuz Yaşam”, “Tanrı'nın Kelamı”, “Ruh” vb. Bunların hiçbirine sahip değiller.
Zombiler gibi dolaşıp insanları kendilerine katmaya çalışan bu kişiler, sizin de onlara katılıp hiçbir şeye sahip olamamanızı isterler. Böylece ikiniz de beraber hiçliğe sürüklenebilirsiniz.
Bu insanlara gençlik yıllarından sonra ne oldu ve Zevist ruhları nereye gitti? Eh, onlar bunu, cehalet köşesinden birkaç metre uzaklıktaki o pis ara sokakta bulunan bir Hahama beş kuruşa sattılar. Tanrılarıyla ilgili Hahamın anlattığı tuhaf yalanlar uğruna ruhlarını satmış oldular.
Ve bu onların cezasıdır: Çektikleri şey, sadece olgunluk çağlarında onları yöneten bir akıl eksikliği değil; aynı zamanda, aklın ve ruhun yokluğudur.
Fakat onların umutları: çocuklarında tekrardan ruhlarının yeniden doğuşunu görecek olmalarıdır. Burada bulunan pek çoğumuz bu yeniden doğuşun kanıyla, o dışarı taşan ve yozlaştırılmayı reddeden kanın ruhu olduk.
Yıllar sonra, çocuklarımız ve torunlarımız bize teşekkür edecekler: Ruhlarını özgürleştirdiğimiz ve uzun süren köleliğin zincirlerini kırdığımız için.
Bu sayede Tanrılar yeniden dirileceklerdir.
-Yüksek Rahip Hooded Cobra 666
![Maelstorm [NG]](/data/avatars/s/78/78285.jpg?1771800556){kind=avatar}
