Yardım istiyorum ama yardım istemeyi bilmiyorum. Yapacağım şey bana söylense bile ben o şeyi bilmiyor muyum sanki? Yardım istersem insanların (sizin hepinizin de) vereceği şeyin nasihat olacağını düşünüyorum, kim gerçekten yükümü alıp yardımcı olacak ki? Kim nefes almama yardım edebilir? Kim üstümdeki ağırlık hissini kaldırabilir? Eğer benim için iyi dilekleriniz ve iyi enerjiniz varsa, göndermenizi rica ediyorum.
Zorlaştırıyor ama yapacağım şeyleri engellemiyorlar. Yine yapıyorum. Çıkıyorum arkadaşlarımla buluşuyorum, organizyonlara katılıyorum, çalışıyorum, yüksek öğrenime devam ediyorum. Bu şeyleri bu duruma rağmen yapabildiğim için ben de yardıma ihtiyacım yokmuş gibi davranıyorum. Ama keşke biri bana yardım etse. Nasıl edecek ki? Edemez diyip o umudu kısa kesiyorum.
Bu iki konuya bir bakış açısı getirmek istiyorum. Evet, dedikleriniz doğru. Gerçekten bir insan kendisine yardım edemiyorsa, bir başkası da yardım etse sonuç değişmeyecektir; fakat gerçek bir bağ, aslında bana sorarsanız bu tür şeylerle gelişiyor.
Solar-Uranüsyen hat desteklemekle de ilgilidir neticede. Güneş olmasa, tebaası olan diğer gezegenler ayakta kalabilir miydi? Tabii ki hayır. Peki birbirine denk gören Uranüs olmasa ve o ışık sağlanmasa, her şey baştan sona kendi ayakları üzerinde kalmak üzerine olsa, dostluklar ne kadar ayakta kalabilirdi? Bu açıdan bazen Güneş'ten alınan enerji, bir başkasının yönlendirmesiyle de idare edilmeli.
Tekrardan bağlara dönersek; eğer ışık, derin noktalara temas edemezse, bağlar da yüzeysel kalacaktır. Zira nasıl ki Güneş, bizim benliğimizi ışığın şekillenmesiyle belirliyorsa, sürekli yüzeysel kalmış başkalarıyla da bu bireysel ışıkların ilişkisi, günün sonunda yine tekrardan yüzeysel gelişime yol açacaktır.
Kiminle ne seviye bir arkadaşlık ilişkisine sahip olacağınız ise size kalmış bir karardır. Bazı insanlar merhametli ya da yardımsever doğalarından ötürü belirli bir düzey yardım edebilirler fakat asıl ebedi dostluk, bana sorarsanız, dediğim gibi, uzun süreli iç âlemlere dayanan desteklemelerden geçer. Burada kastettiğim sadece zor anlarında birisini tutup kaldırmak değil. Genel olarak her türlü vakit geçirmek, yarar sağlamak ve hoş muhabbetler bile buna dahildir. Fakat sağlamlığı, yapısından ötürü, bence en içsel taraflarımızı açarak kurabiliyoruz. Bunların uyumu ve sürekli olarak her türlü konuda yapılan alışverişler, bireyi bireyle bağlıyor.
Bu vefadan ve yüzeysel herhangi bir şeyden ayrı olarak, sizin gerçek bir bağ kurmanıza da yardımcı olacaktır ve eğer içinizi açmadan da kurabilmişseniz, daha da gelişmesine imkan tanıyacaktır. Dostunun ve arkadaşının hoşnutluğuyla hoşnut olamayan, acısıyla acı çekemeyen bir ilişkiden ne beklenebilir ki? İnsanlık değil, dostluk. Bu bambaşka bir alan. Ve bu alana, duygularla ve yaşamların bir nebze paylaşılmasıyla (duygusal, ruhsal ve her türlü) ulaşılıyor. Yoksa arkadaşlığın basit bir iletişimden farkı ne olacaktı ki?
Ben ya da bir başkası, tabii ki şunu yapın diyemez, fakat çevrenizde böyle dostlarınızın olması (forumlardaki kardeşlerimizi ya da kendimi kastetmiyorum) her zaman sizin rahatlamanıza yol açacaktır.
Kişisel gelişiminizi ilerletmek, sevdiğiniz ya da ilgi duyduğunuz bir insanla bağlarınızı güçlendirmek ve bu ilişkinin ikinize de yardımcı olabilmesi için sosyal tarafın da elinizde bir araç olabileceğini unutmayın.
Bir başkasına göstermediğiniz o ışık, dostluğu özel kılar. Yükünüzün sevdiğinize görünür olması, onu özel kılar.
Sizce Hobbit'teki Bilbo ile Thorin'in kısa süreli macerası mı daha özel oldu, yoksa süresi yıllara uzanan ve içleri dışları bir olan Samwise ile Frodo'nunki mi? Belki Samwise da yüzüğü taşıyamadı, lakin Frodo'yu taşımıştı. Aynı şekilde siz de kendi hayatınızın ana kahramanısınız, fakat birisinin o yolda yardımcı olamayacağını düşünmeyin. O yüzden umutsuz olmayın.
Neyse diyetisyenlere gittim kilo verdim kilo verirken 450 kalori üstüne çıktığımda oturup ağlayan ve yeme atakları geçiren birisi oldum, canım çikolata çekiyordu ve yememem gerekiyordu bu bana cazip geliyordu, 2-3-4 derken daha fazlasını yemeye başladım, hep kısıtlayıcı diyetisyenlerle çalıştım bu da ben de yeme bozukluğu gerçekleştirdi,sürekli kilo alıp vermekten günün sonunda bırakıyordum diyeti. 164 boyunda 45 kilosun burada önemli olan kilon değil istersen 30 kilo ol hepsi yağ da olabilir değil mi? Ya da 164 boyunda 60 kilo gayet fit görünen yağsız vücuda da sahip olabilirsin. Belli ki yaşn küçük 21 yaşına kadar vücudun kendisini geliştirir ve 21 yaşından sonra bu yavaşlar iş düzene biner daha gelişim çağındayken bunu yapman ileriki zamanlarda göz kararmaları,bayılma atakları,titreme krizlerine sebep olur bunları kendim de yaşadım hala daha bayılırım mesela sen sen ol 500 kalori ile beslenme hamburgerini de ye brokolini de ye düzenlemeyi bil, bağırsakların vücuduna az kalori girdiği için yavaş yavaş çalışmayı durduracak ve ilerleyen zamanlarda bu sana zararlı bir şekilde dönecek introlenslar oluşturacak. Yaşadığın kusma ataklarından sana direkt anoreksiya teşhisi konulamaz çünkü anoreksik olacak bir zayıflıkta değilsin sadece takıntılısın ama bu oraya evrilebilir mi evet evrilebilir, anneler genelde böyledir hayatta yapamadıkları şeylerin sorumlusu çocuklardır çünkü zayıf halkasınız, kilo alırsan neden aldın verirsen neden verdin olur kısacası anneni tatmin edemezsin genel anneler vefakar,cefakar tanımlanır ama bencillerdir. Yapacağın şey basit youtube da sayısız spor videoları var Leslie yapabilirsin,growwithjoe ile spor yapabilirsin,chloe önermiyorum ama kısa sürede fit görünebilirsin ama kendisi oldukca kaslara zarar veren bir program izliyor. Sabahları sandviç özellikle fümelerle,labneyle tüketebilirsin, tahıllı ekmekler östrojen hormonuna zarar verir ve ilerleyen süreçlerde kısırlığa yol açar bu yüzden dümdüz ekmek tüketmen önerimdir. Bu kahvaltı seni uzun süre tutar ayrıca günlük protein ve karbonhidrat ihtiyacını en azından sabah için karşılar. Aralarda acıktıkça çikolata,kuruyemiş,protein barlar tüketebilirsin kahveyle bu da seni doyurur başlarda bunlark vücuduna alıştırarak sonrasında kalorilerini yavaş yavaş arttıracaksın zaten, akşam da et,tavuk artık ne buluyorsan tüketerek, gece de meyve ve süt içerek günü kapat bunu en azından bir hafta dene, kusmak isteyebilirsin obsesif düşüncelere sahip olabilirsin bunları yaparken ama kendini tut ve biraz kas, şuan beynin ve vücudun stres durumunda olduğu için kilo veremez ya da alamazsın. Çünkü direnç gösteriyor sana bu durumu düzeltmediğin takdirde vücudun bir sorun var depolardan kullanalım diyerek sana yine kilo aldıracak en azından bu savaşa engel ol. İlerleyen haftalarda ise sabah pizza mı yedin akşam sebze yersin dengelenir olur biter üstüne de spor yapıp kas kazanırsın böylece kilo alsan da versen de fit bir halde olursun
![Maelstorm [NG]](/data/avatars/m/78/78285.jpg?1771800556){kind=avatar}
Kendini bırakmakla her şeyi düşünmek arasında. Bırakamıyorum. Bu da transa girmekte ve büyüde işimi zorlaştırıyor. Daha çok Su enerjisi yardımcı olabilir.
![Maelstorm [NG]](/data/avatars/s/78/78285.jpg?1771800556){kind=avatar}
