Deneme(1).txt

[Alexguardra]

Kafamda dönen bazı şeyler var fakat niyetim bunları olduğu gibi ifade etmek mi, pek emin değilim. Çünkü genelde lafı dolandırarak gevezelik etmeyi daha doğru buluyorum; aksi halde ne demek istediğimi birkaç yavan cümlede anlatabilecek bir zihinsel keskinliğe sahibim. Fakat bunu bir övgü değil, bir soğukluk olarak ifade ediyorum; belki de biraz övgü de olabilir.

Aslında bugün açıklanan terfiler, bende epeydir var olan yaratma aşkını bir kez daha tetikledi. Ancak bunun bu kez kendi kendine yitip giden bir enerji dalgası olmasından ziyade, kalıcı bir şeye dönüşmesini istedim. Sanırım bu gibi doğaçlama ifadeleri ardı ardına sıralamak haricinde, pek bir şey ortaya koyabilecek disipline sahip değilim.

Aslında disiplinsizlik tek başına kötü bir şey; fakat hayatın her alanına benzer şekilde yaklaşıldığında bu durum çok yorucu oluyor. Ben şu an kendimi serbest bıraktığım, bir nevi deşarj olma formundayım; fakat bunun için forumları kullanmak ne kadar doğru, emin değilim.
Bunun en azından şu an için herkese açık bırakılmış bir seçenek olması gerekiyor. Madem ki burası bizim evimiz —ki şimdiye kadar yaşadığım hayatta adamakıllı doğrulayabildiğim tek şey bu— ve mademki burası dışında, en büyük kalabalıkların içinde bile yalnız hissediyoruz; o halde buranın bir deşarj istasyonu olarak da kullanılması en doğal hakkımız diye düşünüyorum. Eğer biz bir aileysek bu samimiyete ihtiyacımız var.
Tam olarak hiçbir şey anlatmadan, satırlar dolusu yazı yazma özgürlüğü gibi bir şeyden bahsediyorum. Aslında şimdiye kadar bu hakkımı —eğer böyle bir hakkım varsa tabii— elimden almaya çalışan olmadı; fakat nedense "seviyeli olmak" adına forumlarla ilişki kurarken kendimi frenlediğimi hissediyorum. Bence insan ailesine karşı bunu yapmamalı.

Hakkında konuşmak istediğim esas konuya artık gelmek gerekirse; düşman programlarından arınmakla ilgili bazı deneyimlerimden bahsetmek istiyorum.
Öncelikle, bu süreci kendimce başlatana kadar buna ne kadar ihtiyacım olduğunu anlamam neredeyse imkansız gibi bir şeydi. Aslında inisiye olmuşlar olarak bu sürece tam olarak sıfırdan başlamıyoruz; daha doğrusu şimdiye kadar zaten belli ölçüde katedilmiş bir yolu daha hızlı yürümek gibi bir şey yapıyoruz. Fakat bu hızı artırmak, oldukça şaşırtıcı etkilere neden oluyor.

Hayatımda geçmişte kalan küçücük anı parçacıklarının, hatta daha küçük hafıza kırıntılarının hem bu kadar unutulmaz olduğunu hem de bizi bu kadar etkileyebildiğini fark etmek, her şeyden önce biraz korkutucu.

Çocukluk döneminde izlenen filmler konusunda biraz daha seçici davranılması gerekiyor. Bugün, sanırım 3-4 yaşlarındayken gördüğüm ve korktuğum Mumya filminden bir sahneyi hatırlayıp yeniden yaşama zahmetine girmem gerekti. Aslında küçük bir çocuk olmasam hiç de korkutucu değil; fakat o yaşta bu küfür dolu yapıma maruz kalmak, yıllardır hiç hatırlamasam bile beni etkilemiş. İçeride tıpkı bir casus yazılım gibi çalışarak kasıtlı olarak performansımı düşürüyormuş.

Aslında başladığım noktaya göre çok daha küçük ve çok daha az travmatik olan şeylerle yüzleşiyorum ve bunu bir çeşit ilerleme olarak değerlendiriyorum. Artık tek derdim, hâlâ devam eden etkileri fark edip kaynağını bulmak veya hatırlamak. Bu işi yapmak bir süre sonra oldukça zevkli bir hale geliyor diyebilirim; az önce bahsettiğim disiplini ben kendi adıma bu alana yönlendirmiş durumdayım.

Demem o ki, çocukluğunuz benimki gibi düşman programlarının içinde geçtiyse gerçekten yapacak çok işiniz var. Buna vaktiniz varsa bir an önce başlamanız gerektiğini hatırlatmak ve bunu şiddetle tavsiye etmek istiyorum. Acele edin; çünkü bunların fiziksel bedeninizde de etkileri var ve her anlamda kalıcı olabilecek sonuçlara yol açabilirler. Örneğin, bu sürece başladığımdan beri sırt ve üst göğüs kaslarımda bazı mikro gevşemeler hissediyorum. Sanki doğduğumdan beri o kasları sıkıyormuşum gibi... Bazı şeyleri fark ettiğim anda otomatik olarak gevşiyorlar. Benim kifozum var ve sebebi sanırım taşıdığım bu karmik yükle ilgili; ama artık nasıl iyileşebileceğimi biliyorum. Bunu yapmanın, kendim için yapabileceğim en iyi şey olduğunu düşünüyorum.

Kendiniz için büyü yapmak ve arzularınızı yerine getirmek güzel bir şey; fakat bence belli bir seviyeye ulaşana kadar (en azından bir NG değilseniz), aşırı gerekli olduğu durumlar haricinde sadece meditasyona ve kendi üzerinizdeki lanetleri kaldırmaya odaklanın ve takvimlere katılın; çünkü inanın bana, neye ihtiyacınız olduğunu fark etmek ve buna karar vermek sandığınız kadar kolay değil. Bu yüzden, sizin için en iyi olan şeyi bazen bilmediğinizi veya fark edemediğinizi hesaba katarak kendi üzerinizde çalışmaya başlamanız, kendinize yapabileceğiniz en büyük iyiliktir.

(Yazıyı bitirdiğimde kendimi biraz rahatlamış hissettim ama neden paylaşmam gerektiğine bir cevap bulamadım, o yüzden şu an biraz utanıyorum ama gene de paylaşacağım, o kadar yazdım boşa gitmesin belki biri okur ve sayemde çalışmaya başlar, yani umarım)

 

[Lunkua]

Kafamda dönen bazı şeyler var fakat niyetim bunları olduğu gibi ifade etmek mi, pek emin değilim. Çünkü genelde lafı dolandırarak gevezelik etmeyi daha doğru buluyorum; aksi halde ne demek istediğimi birkaç yavan cümlede anlatabilecek bir zihinsel keskinliğe sahibim. Fakat bunu bir övgü değil, bir soğukluk olarak ifade ediyorum; belki de biraz övgü de olabilir.

Aslında bugün açıklanan terfiler, bende epeydir var olan yaratma aşkını bir kez daha tetikledi. Ancak bunun bu kez kendi kendine yitip giden bir enerji dalgası olmasından ziyade, kalıcı bir şeye dönüşmesini istedim. Sanırım bu gibi doğaçlama ifadeleri ardı ardına sıralamak haricinde, pek bir şey ortaya koyabilecek disipline sahip değilim.

Aslında disiplinsizlik tek başına kötü bir şey; fakat hayatın her alanına benzer şekilde yaklaşıldığında bu durum çok yorucu oluyor. Ben şu an kendimi serbest bıraktığım, bir nevi deşarj olma formundayım; fakat bunun için forumları kullanmak ne kadar doğru, emin değilim.
Bunun en azından şu an için herkese açık bırakılmış bir seçenek olması gerekiyor. Madem ki burası bizim evimiz —ki şimdiye kadar yaşadığım hayatta adamakıllı doğrulayabildiğim tek şey bu— ve mademki burası dışında, en büyük kalabalıkların içinde bile yalnız hissediyoruz; o halde buranın bir deşarj istasyonu olarak da kullanılması en doğal hakkımız diye düşünüyorum. Eğer biz bir aileysek bu samimiyete ihtiyacımız var.
Tam olarak hiçbir şey anlatmadan, satırlar dolusu yazı yazma özgürlüğü gibi bir şeyden bahsediyorum. Aslında şimdiye kadar bu hakkımı —eğer böyle bir hakkım varsa tabii— elimden almaya çalışan olmadı; fakat nedense "seviyeli olmak" adına forumlarla ilişki kurarken kendimi frenlediğimi hissediyorum. Bence insan ailesine karşı bunu yapmamalı.

Hakkında konuşmak istediğim esas konuya artık gelmek gerekirse; düşman programlarından arınmakla ilgili bazı deneyimlerimden bahsetmek istiyorum.
Öncelikle, bu süreci kendimce başlatana kadar buna ne kadar ihtiyacım olduğunu anlamam neredeyse imkansız gibi bir şeydi. Aslında inisiye olmuşlar olarak bu sürece tam olarak sıfırdan başlamıyoruz; daha doğrusu şimdiye kadar zaten belli ölçüde katedilmiş bir yolu daha hızlı yürümek gibi bir şey yapıyoruz. Fakat bu hızı artırmak, oldukça şaşırtıcı etkilere neden oluyor.

Hayatımda geçmişte kalan küçücük anı parçacıklarının, hatta daha küçük hafıza kırıntılarının hem bu kadar unutulmaz olduğunu hem de bizi bu kadar etkileyebildiğini fark etmek, her şeyden önce biraz korkutucu.

Çocukluk döneminde izlenen filmler konusunda biraz daha seçici davranılması gerekiyor. Bugün, sanırım 3-4 yaşlarındayken gördüğüm ve korktuğum Mumya filminden bir sahneyi hatırlayıp yeniden yaşama zahmetine girmem gerekti. Aslında küçük bir çocuk olmasam hiç de korkutucu değil; fakat o yaşta bu küfür dolu yapıma maruz kalmak, yıllardır hiç hatırlamasam bile beni etkilemiş. İçeride tıpkı bir casus yazılım gibi çalışarak kasıtlı olarak performansımı düşürüyormuş.

Aslında başladığım noktaya göre çok daha küçük ve çok daha az travmatik olan şeylerle yüzleşiyorum ve bunu bir çeşit ilerleme olarak değerlendiriyorum. Artık tek derdim, hâlâ devam eden etkileri fark edip kaynağını bulmak veya hatırlamak. Bu işi yapmak bir süre sonra oldukça zevkli bir hale geliyor diyebilirim; az önce bahsettiğim disiplini ben kendi adıma bu alana yönlendirmiş durumdayım.

Demem o ki, çocukluğunuz benimki gibi düşman programlarının içinde geçtiyse gerçekten yapacak çok işiniz var. Buna vaktiniz varsa bir an önce başlamanız gerektiğini hatırlatmak ve bunu şiddetle tavsiye etmek istiyorum. Acele edin; çünkü bunların fiziksel bedeninizde de etkileri var ve her anlamda kalıcı olabilecek sonuçlara yol açabilirler. Örneğin, bu sürece başladığımdan beri sırt ve üst göğüs kaslarımda bazı mikro gevşemeler hissediyorum. Sanki doğduğumdan beri o kasları sıkıyormuşum gibi... Bazı şeyleri fark ettiğim anda otomatik olarak gevşiyorlar. Benim kifozum var ve sebebi sanırım taşıdığım bu karmik yükle ilgili; ama artık nasıl iyileşebileceğimi biliyorum. Bunu yapmanın, kendim için yapabileceğim en iyi şey olduğunu düşünüyorum.

Kendiniz için büyü yapmak ve arzularınızı yerine getirmek güzel bir şey; fakat bence belli bir seviyeye ulaşana kadar (en azından bir NG değilseniz), aşırı gerekli olduğu durumlar haricinde sadece meditasyona ve kendi üzerinizdeki lanetleri kaldırmaya odaklanın ve takvimlere katılın; çünkü inanın bana, neye ihtiyacınız olduğunu fark etmek ve buna karar vermek sandığınız kadar kolay değil. Bu yüzden, sizin için en iyi olan şeyi bazen bilmediğinizi veya fark edemediğinizi hesaba katarak kendi üzerinizde çalışmaya başlamanız, kendinize yapabileceğiniz en büyük iyiliktir.

(Yazıyı bitirdiğimde kendimi biraz rahatlamış hissettim ama neden paylaşmam gerektiğine bir cevap bulamadım, o yüzden şu an biraz utanıyorum ama gene de paylaşacağım, o kadar yazdım boşa gitmesin belki biri okur ve sayemde çalışmaya başlar, yani umarım)

Utanmanıza gerek yok, tavsiyeler için ise teşekkürler