Άνουβις και Ίσιδα

[Μαυροφορεμένος117]

Θυμάμαι κάποτε έκανα μια εγχείρηση και σε αυτή την εγχείρηση είδα ένα όνειρο, ένα μέρος με πολύ μεγάλες πόρτες, τεράστιες, και μαυροφορεμένους φύλακες. Σε αυτό το όνειρο, λοιπόν, ήταν κάποιος που μόλις είχε πεθάνει και έψαχνε να βρει έναν τρόπο να βγει έξω. Του είπα ότι θα τον βοηθήσω και του βρήκα μια πύλη. Ήταν να περάσει, αλλά καθώς αυτός περνούσε, το όνειρο άλλαξε πλάνο και είδα ότι κι εγώ ήμουν μαυροφορεμένος.
Δύο βδομάδες μετά, πήγα σπίτι και είδα σε όνειρο μέσα στο σπίτι μου, στο δωμάτιο που κοιμόμουν, αλλά εγώ δεν ήμουν στο κρεβάτι. Στο όνειρο, είχα επίσκεψη από τον Άνουβι και την Ίσιδα, οι οποίοι παρουσιάστηκαν επίσης σαν μαυροφορεμένοι.
Εγώ ήμουν Χριστιανός θρησκός έως τότε, γιατί το όνειρο το είδα στα 30 μου και έβλεπα εφιάλτες από τα 10. Δηλαδή, είχα ήδη 20 χρόνια εφιάλτων. Και απορήσα γιατί δεν ήρθε κάποιος άγγελος, αλλά ήρθε η Ίσιδα με τον Άνουβι.
Και μετά από αυτό, είχα κι άλλα πολλά όνειρα που θα τα πω κι εδώ εν καιρώ, καθώς και συναντήσεις με άλλους θεούς σε όνειρα, οι οποίοι σχέδον πάντα ήταν μαυροφορεμένοι. Οι μαυροφορεμένοι στην Αίγυπτο δεν είναι σκοτάδι, αλλά κάτι ανώτερο.
Όλα όσα είπα ως τώρα φαίνονται παράξενα , αλλά δεν ήρθα εδώ για να σας κοροϊδέψω. Θέλω να μάθω ίσως κάτι που δεν ξέρω, μια διαφορετική άποψη, να συνδυάσω τη γνώση μου με την επόμενη. Και ίσως να υπάρχουν και άλλοι με τέτοια όνειρα.
Ακόμα θα ήθελα να σας πω ότι, βάσει των ονείρων μου, έχω δει και τους Ολύμπιους, αλλά όχι απλά σε ένα όνειρο, σε πολλαπλές συνεχείς. Ναι, είναι όνειρα, αλλά τα όνειρα που είδα είναι ίσως ξεχασμένες μνήμες, μια ιστορία που να έχει διαγραφεί από κάπου.
Αυτά για την ώρα. Θα επανέλθω.

 

[Μαυροφορεμένος117]

Σήμερα θα συνεχίσω την αφήγηση με το αμέσως επόμενο όνειρο, το οποίο είχε δύο εβδομάδες αν δεν κάνω λάθος, απόσταση από το προηγούμενο. Αυτό το όνειρο ξεκίνησε σε ένα ημισκοτεινό μέρος, δείχνοντας μια αγελάδα στην αρχή του.
Το όνειρο άλλαξε πλάνο και μπροστά μου βρέθηκε μια μαυροφορεμένη γυναίκα με μακριά σκούρα μαλλιά, μέσα σε ένα μέρος που έμοιαζε με δωμάτιο. Δεν μου είπε κάτι, απλά, με το που με είδε, έκανε κάτι και εγώ είδα ένα κενό. Σκοτάδι και κενό, μόνο για λίγα δευτερόλεπτα, και το όνειρο άλλαξε πλάνο. Από το κενό, ξαναείδα τη μαυροφορεμένη, η οποία κάθισε για λίγο σε ένα τραπεζάκι και έμοιαζε να γράφει κάτι.

Το όνειρο άλλαξε πάλι πλάνο, κι εγώ εμφανίστηκα στο μέρος που μεγάλωσα, το οποίο αρχικά νόμιζα ότι ήταν το ίδιο. Στη συνέχεια, όμως, σε άλλα όνειρα κατάλαβα ότι ήταν διαφορετικό, σαν από άλλο κόσμο, με λίγο διαφορετικό χάρτη.
Από ό,τι κατάλαβα, η θεά αυτή με μετέφερε πίσω στο παρελθόν. Αυτή ήταν η εξήγηση της μεταφοράς μου από το μέρος που ήταν η θεά στο μέρος που βρέθηκα εγώ.

Και μόλις βρέθηκα εκεί, ήταν ένα μέρος ανοιχτό έξω, σαν ένα μικρό δάσος με ελιές γύρω γύρω. Μπροστά μου εμφανίστηκαν επίσης δύο τέρατα, όχι κάτι τεράστιο, στο μέγεθος ενός λιονταριού ή μιας τίγρης. Αλλά δεν έμοιαζαν σαν ένα ζώο, αλλά σαν δύο μαζί, και αυτά ερχόντουσαν να μου επιτεθούν. Εγώ έπρεπε να βρω τρόπο να τα προσπεράσω, είτε με μάχη είτε χωρίς.
Κι εκεί το όνειρο άλλαξε πάλι πλάνο και είδα πάλι ότι στην αρχή, την αγελάδα και το ημι-σκοτεινό μέρος, και το όνειρο τελείωσε. Δεν είμαι γνώστης της αιγυπτιακής ιστορίας, πόσο μάλλον τότε που δεν ήξερα γιατί ήρθαν και τι ήθελαν. Ενώ στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η Ίσιδα, η οποία με έβαζε μέσα στον κύκλο του χρόνου, μετά από έρευνα που έκανα και με την αγελάδα στην αρχή και το τέλος του ονείρου, μπορεί να ήταν η Άθωρ.

 

[Μαυροφορεμένος117]

Τώρα μπαίνουμε στο ψητό, ενώ είναι ακόμα στην αρχή. Να σημειωθεί ότι από εδώ και στο εξής όλα όσα λέω και γράφω δεν θα έχουν χρονικό όριο, γιατί ο χρόνος κινείται σε κύκλο και όχι γραμμικά.
Η κίνηση του χρόνου — η αρχή της μύησης.Σε αυτό το όνειρό μου έγινε μάθημα για το πώς κινείται ο χρόνος και πώς το παρελθόν μπορεί εύκολα να συνδεθεί με το μέλλον.Θυμάμαι τώρα: στον δρόμο, στο μέρος που μένω, υπήρχαν αυτοκίνητα του 2007· τα έβλεπα να κινούνται
Εν τω μεταξύ, στο ίδιο μέρος, πάνω στον πεζόδρομο, υπήρχε κάτι που έμοιαζε με κατηχητικό — σαν ένα σπίτι, ίσως, αλλά άλλης εποχής. Και είδα κορίτσια να ετοιμάζονται να μπουν μέσα· τα ρούχα που φορούσαν έμοιαζαν σαν να ήταν από άλλη εποχή.
Και δεν ξέρω γιατί, αλλά εκείνη τη στιγμή ένιωσα την ανάγκη να ρωτήσω μια κοπέλα «Σε ποια χρονιά είμαστε;» κι εκείνη μου απάντησε: «Αρχές της δεκαετίας του 1890», δηλαδή το 1890.
Δηλαδή, αν το καλοσκεφτεί κανείς, στον δρόμο ήταν το 2007 και στον πεζόδρομο το 1890.
Και συνέχισα να μιλάω με την κοπέλα. Της λέω: «Μα δίπλα είναι σύγχρονα αυτοκίνητα — πώς γίνεται να είμαστε στο 1890;» Εκείνη μου απάντησε ότι δεν ξέρει τι εννοώ. Δηλαδή εγώ έβλεπα και το 2007 και το 1890, ενώ αυτοί έβλεπαν μόνο το 1890.
Και συνέχισα να μιλάω με το κορίτσι — την κοπέλα, τέλος πάντων — και της εξήγησα ότι εγώ βλέπω και τις δύο χρονικές περιόδους, ενώ εκείνοι βλέπουν μόνο τη μία. Μου είπε: «Σε πιστεύω και θα σε βοηθήσω να βρεις την άκρη.»
Και στα αριστερά μου ήταν το 2007, στη μέση το 1890, και στα δεξιά ήταν ένα δρομάκι που έμοιαζε με το μέρος όπου μεγάλωσα — και εκεί υπήρχε ένα βανάκι αυτοκίνητο σταθμευμένο, σύγχρονης εποχής.
Σκέφτηκα για λίγο: αφού δεν βλέπει τη σύγχρονη εποχή, τότε δεν θα βλέπει και το βανάκι. Μπήκα στο βανάκι και μπήκε κι εκείνη — αυτό σήμαινε ότι οι δύο εποχές συγχωνεύτηκαν. Της είπα «Ξεκινάμε» και εκεί τελείωσε το όνειρο.
Δηλαδή: αριστερά το 2007, στη μέση το 1890 και δεξιά η συγχώνευση και των δύο εποχών μαζί.

 

[Μαυροφορεμένος117]

Κίνηση του χρόνου — Μύηση (Μέρος 2ο)
Κι άλλο όνειρο — αυτή τη φορά ήταν στον Μεσαίωνα. Ήταν ένα κάστρο και μέσα σε αυτό ζούσε ένα βασίλειο· έξω από το κάστρο υπήρχε γρασίδι και δρόμος, και λίγο πιο κάτω ένα δάσος. Έμοιαζε με κλασικό κάστρο, όπως αυτά που έχεις δει σε ιστορικά ντοκιμαντέρ ή σε ταινίες.
Σε αυτό το όνειρο ήμουν απλός παρατηρητής — δεν συμμετείχα. Κάποιος έκλεψε κάτι από το βασίλειο και έτρεχε με το άλογό του σαν τρελός να το σκάσει — ένας κλέφτης του Μεσαίωνα. Το άλογό του όμως έπαθε κάτι και σταμάτησε, και άρχισε να περπατάει. Υπήρχε λόγος γι’ αυτό· δεν είχε σημασία να δω την καταδίωξη αλλά το τι θα ακολουθούσε.

Και πίσω απ’ αυτόν έτρεχε με το άλογό του ο σερίφης, ο οποίος τον έφτανε για να τον πιάσει. Ο κλέφτης δεν προσπαθούσε να ξεφύγει· απλώς περπατούσε με το άλογο.
Ο σερίφης, μεταξύ άλλων, φορούσε πανοπλία του Μεσαίωνα, είχε χειροπέδες της σύγχρονης εποχής και ένα πιστόλι του 1800, σαν αυτά στα γουέστερν — και όλα αυτά φαινόταν απολύτως φυσιολογικά: τρεις εποχές μαζί σε μία, σαν κάτι απλό και φυσιολογικό· κανείς δεν απορήσε. Εγώ απλώς παρατηρούσα.
Ο σερίφης έπιασε τον κλέφτη και του πέρασε χειροπέδες — το όνειρο τελείωσε.

 

[Μαυροφορεμένος117]

Κίνηση του χρόνου — αλλοίωση/διόρθωση του πραγματικού χρόνου σε πραγματική χρονική ροή.

Μου πήρε χρόνια να αποφασίσω να γράψω κάτι τέτοιο σε κοινή θέα. Ακόμα μου φαίνεται λίγο βαρύ, αλλά αυτή τη δυνατότητα μου την έδωσαν οι θεοί — δεν την κατείχα από μόνος μου.
Οι θεοί ήρθαν τον Φλεβάρη του 2008. Η μύηση με την κίνηση του χρόνου ξεκίνησε το 2009, αλλά το 2008 είδα ακόμη δύο όνειρα. Το ένα ήταν προφητικό και μου έδειχνε τι θα συμβεί αν συνεχίσω να ακολουθώ αυτό το μονοπάτι: συγκεκριμένα, είχα μια σχέση που πίστευα πως θα είχε καλή κατάληξη, αλλά στο όνειρο είδα ότι θα χαλάσει. Δεν πίστεψα το όνειρο — και συνέβη ακριβώς όπως το είδα, 100%.
Ένα μήνα μετά το τέλος της σχέσης είδα κι άλλο όνειρο· αυτό όμως δεν θέλω να το πω ακόμα, γιατί είναι όνειρο‑κλειδί και είναι ο λόγος που κάνω ό,τι κάνω. Θα το γράψω όταν περπατήσω λίγο πιο μακριά με την κίνηση/αλλοίωση του χρόνου και πώς συνδέεται το όλο.
Κάπου μέσα στο 2008 έγινε ένα γεγονός — δεν θα αναφέρω τι, δεν έχει προς το παρόν σημασία, ήταν προσωπικό.
Τέλη Ιουνίου 2009 το γεγονός αυτό του 2008 επαναλήφθηκε το 2009, αλλά με την τροπή που έπρεπε να είχε πάρει το κανονικό· δηλαδή έγινε αλλοίωση/διόρθωση του χρόνου.
Δεν ήταν ντεζαβού· ήταν αλλοίωση/διόρθωση, γιατί δεν συνέβη σε μια στιγμή· πέρασαν μέρες μέχρι να γίνει η διόρθωση, και δεν ήταν οι ίδιοι άνθρωποι — άλλοι πήραν τη θέση των προηγουμένων χωρίς να το ξέρουν. Εγώ δεν το κατάλαβα αμέσως· όταν το γεγονός τελείωσε, τότε το συνέκρινα με αυτό του 2008 και έπιασα το νόημα της αλλαγής/αλλοίωσης του γεγονότος.
Στο επόμενο πόστ θα γράψω πώς κινείται ο χρόνος και πώς μπορεί να γίνει μια αλλοίωση/διόρθωση.

 

[Μαυροφορεμένος117]

Πώς κινείται ο χρόνος; Μας είπαν και μας έμαθαν ότι ο χρόνος κινείται γραμμικά — έχει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Είναι όμως έτσι;
Ο χρόνος κινείται κυκλικά, έχοντας μέσα του μόνο το παρελθόν και το μέλλον — το παρόν δεν υπάρχει· απλώς το χρησιμοποιούμε για να συνεννοούμαστε καλύτερα.
Στο γραμμικό χρόνο, αν γίνει μια αλλοίωση εκτός προγράμματος, θα αλλάξει όλη η πορεία του χρόνου. Στον κυκλικό όμως, επειδή το παρελθόν και το μέλλον είναι ένα, ο χρόνος θα γυρίσει πίσω όταν πρέπει και απλώς θα χρειαστεί να αλλοιωθεί/διορθωθεί το γεγονός που δεν έγινε όπως έπρεπε, ώστε ο χρόνος να πάρει ξανά την πορεία που πρέπει.
Όμως αυτό δεν γίνεται αυτόματα. Ο κύκλος δεν είναι αυτόνομος· κάποιος θα πρέπει να πάρει την ευθύνη και να διορθώσει το γεγονός. Κι επειδή θα πει κάποιος «ναι, ο κόσμος είναι μεγάλος, δεν γίνεται ένας και μόνο να αλλάξει την πορεία του χρόνου», σκεφτείτε τον κύκλο σαν μια μεγάλη αλυσίδα με πολλούς κρίκους· η αλυσίδα είναι σχεδόν ίδια παντού, αλλά ένας κρίκος είναι διαφορετικός. Η αλυσίδα μπορεί να σπάσει, αλλά μπορεί και να ξανακολληθεί με τη βοήθεια του κεντρικού κρίκου.

Βεβαίως. Αν η αλυσίδα σπάσει, χρειάζεσαι δύο κρίκους για να την κολλήσεις — εκτός κι αν μικρύνεις τη διάρκεια του κύκλου. Και εδώ έρχεται το επόμενο μυστικό: οι κύκλοι του χρόνου — αλλά αυτό θα το συζητήσουμε σε άλλο ποστ.
Τώρα μένουμε ακόμα στο πώς ένας κύκλος διορθώνεται από ένα γεγονός που έχει χαλάσει — δεν έγινε όπως έπρεπε.
Το γεγονός μπορεί να γίνει σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ο διορθωτής δεν μπορεί να επέμβει σε παγκόσμιο επίπεδο· έτσι, το παγκόσμιο γεγονός θα μεταφερθεί στον κρίκο όπου βρίσκεται ο διορθωτής.
Ο διορθωτής πρέπει να έχει οπτική (ή: επίγνωση) για ό,τι πρέπει να διορθώσει. Δηλαδή, το γεγονός μεταμορφώνεται σε ένα συμβάν που συνδέεται με τον διορθωτή. Ακόμη κι αν ο διορθωτής δεν έκανε λάθος στη ζωή του, το γεγονός θα εμφανιστεί ως παρελθοντικό συμβάν του· ο διορθωτής — προσοχή: δεν κινεί τον χρόνο — το διορθώνει, αλλά ενδέχεται να ρισκάρει ή και να χαλάσει τη ζωή του για να διορθώσει το σφάλμα του χρόνου. Η διόρθωση του χρόνου δεν είναι παιχνίδι και το τίμημα είναι βαρύ.

Κι επειδή κάποιος θα μπορούσε να πει «αν σου είναι βαρύ, μην το κάνεις», δεν λειτουργεί έτσι — κάποιος πρέπει να πάρει την ευθύνη. Μετά τη διόρθωση του 2009 άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και έμαθα πράγματα που δεν ήξερα ότι υπήρχαν, γενικώς από τότε που ήρθαν οι θεοί· και μετά όλα όσα έκανα και έμαθα δεν ήξερα ούτε ότι θα μπορούσα ποτέ να κάνω ούτε ότι υπήρχαν.Κάποια στιγμή θα γράψω και για το πώς συνάντησα τους Ολύμπιους· αλλά για να δω όσα είδα και να κάνω όσα έκανα — και εξακολουθώ να κάνω — ο χρόνος θα έπρεπε να ακολουθεί διαφορετική πορεία από αυτή που θέλουν αυτοί που νομίζουν ότι κυριαρχούν στον κόσμο.