[Çeviri] Tanrılar Kendilerini Size Zaten Farklı Biçimlerde Gösterdiler: Sadece Bunu Kabul Etmeniz Gerekiyor

[Maelstorm [NG]]

Bu vaaz, Rahip Alexandros Iowno'nun forumlardaki yazısından çevrilmiştir.

Tanrılar hem değişmeyen, hem de yüce varlıklar olarak varoluşlarını sürdürürler ve bu nedenle her zaman mevcutturlar ve ulaşılabilirlerdir.
Aynı zamanda sürekli hareket hâlinde olan sonsuz yüce formlar olarak da var olurlar ve bu nedenle her zaman ruhu yönlendirir, rehberlik eder ve ilham verirler.​

---

Bu dünyadaki her çocuk, her insan, hafızasının ve yaşadığı deneyimlerin toplamı aracılığıyla, Tanrılara zaten tanık olmuştur. Bu, ruhun onu alabileceği şekilde, bireysel olarak, orantılı ve kesin bir şekilde gerçekleşir. Yönü, değerleri veya kaderi şekillendiren o berraklık anında dahi, bu Tanrı’dır, BUNLAR Tanrılardandır. Bu, Tanrısız olmaktan uzaktır. Yine de bunu itiraf etmekten korkuyoruz. Korkuyoruz zira bunu kabul etmek, bize onlara yaklaşma sorumluluğu yüklüyor. Bu, biz ile ilahi olan arasındaki mesafenin cehalet ve korkaklık olduğunu ima etmektedir.

Tanrılar şu iki şeydir: sonsuza dek erişilebilir olan ve sonsuza değin bizden önde olan.

Tanrılar, gerçekliğin her seviyesinde nedensel olarak zaten mevcuttur.

Tanrılara zihinsel olarak yaklaşmak için, evet, onlarla temas kurmanız gerekir, ancak temelde Onlara karşı direnişi bırakarak Tanrıların ilahi akışına girersiniz. İlahi bağlantı, düzenli nedensellik akışları hâlinde dışarıya doğru akar. Teürji budur ve Tanrıların ritüelleri ve içerdikleri sihir, nedensel âlemlerde direnişin sona ermesi ve bağlantının kurulmasıdır.

Tanrılara asla direnmememiz gerekir.

Kişinin zaten daha yüksek gerçekliğe yöneldiğini, ona göre ölçüldüğünü, onun tarafından yargılandığını kabul etmeliyiz, zira biz öyleyiz ve Tanrılar üstün ve kusursuzlaşmış biçimlerde bizim üstümüzdedirler. Bu, hayatın Tanrısız olduğu şeklindeki rahatlatıcı yanılsamayı ortadan kaldırmalıdır, zira bu şeyler gerçekse, ruh daha yüksek bir şeye karşı sorumluluk sahibidir ve bu nedenle ilahi yasaya tâbidir.

Bu nedenle kimse Tanrı tarafından terk edilemez, lâkin biz kolektif varlıklar olarak Tanrı'yı birçok şekilde terk ettik ve terk ediyoruz. Her kişi mazeret göstermeden geriye bakmalıdır. Tanrılar kendilerini zaten göstermişlerdir. İşaretler zaten verilmiştir. Geriye kalan, her zaman var olan şeye direnmeyi bırakma cesareti ve bunu kabul etmektir.