Herkese esenlikler. Umarım iyisinizdir.
birkaç senedir majör depresyon ve disosiyasyon gibi şeylerle mücadele ediyordum. sonra tedaviyi bırakmak zorunda kaldım ve hayatıma odaklandığımı ve bir şeylerin yolunda gittiğini düşünmeye başladım. Ama sonra tüm huzurumu tek tek alt-üst ettim. Partnerimi aldattım, yanlış düşüncelere kapıldım ve kendimi bazı şeylerden çekmedim, çekemedim. Yanlış şeyler yaptım, ilişkimi kaybettim, kendime olan saygımı kaybettim ve son zamanlarda hiç iyi değilim. sağlık kaygım var ve son zamanlarda herşeyden kaygı duyuyorum. kendime karşı çelişkiliyim, kendime karşı sanki bir yanlış yapmışım gibi hissediyorum. içimde bir yerde beni affeden bağışlayan bir taraf yok gibi. ve yaklaşık 3-4 sene önce kendimi adadım. ama doğru düzgün meditasyon programlarına uymadım. irade sıkınıtları çekiyordum ve rahatsızlıklarım bozukluklarımla uğraşıyordum. Tabii ki bur bir bahane olamaz ama öyle oldu işte odaklanamadım. Şimdi ise kafam çok karışık, yeniden intiharı düşünmeye başladım. Ama intihar edersem bu hayatta hali hazırda çektiğim herşeyi başka bir hayatta baştan çekmekten korkuyorum. mesela atlattığım hastalıklar. geçirdiğim birkaç ameliyat, ruhsal bozukluklarım vesaire. Ben buradaki diğer zevistler kadar bilgili değilim. Onlar kadar azimli araştırmadım, kendimi gelişmeye adamadım, adayamadım. son zamanlarda cybe konusunda endişeleniyorum ama ona test vermeye gitmek bile istemiyorum. reşit değilim ve ailemin böyle birşeyi benim e-nabızımda falan görmelerini istemiyorum. ailem bana çok zarar verdi. ruhsal olarak iyi değilim ama terapi alamıyorum psikiyatristim ile ilişkimi ailem yüzünden kesmek zorunda kaldım ve onu görmeyeli 1-2 yıl oldu. bilmiyorum eğer intihar edersem arkamda bıraktıklarımın üzüntüsü sonraki hayatımda bana karma olarak geriye döner mi veya bu hayattaki tüm ilerlememi çöpe mi atmış olurum ya da ruhum arafta kalır ve düşük frekansta gezen bir hayalet mi olurum ya da bilincim yerinde olur mu hiçbir şey bilmiyorum. kaybolmuş hissediyorum. hiçbir şeyden keyif almıyorum kendimi sürekli tetikte hissediyorum. her gece intihar senaryoları kuruyorum. acaba evde yapsam mı daha mantıklı olur yoksa dışarıda kimsenin bilmediği bir yerde mi. dışarıda intihar edersem ailemin beni belirsizlik içinde arayacağının farkındayım. ve evimdeki tüm düzeni bozacağımın da farkındayım. kardeşimin okulu, babamın işi, annemin psikolojisi. istismar faili öz biladerimin evliliği veya başka şeyler. bilmiyorum kendimi kaybolmuş hissediyorum tüm insanlardan tüm düşüncelerden tüm fikirlerden olasılıklardan ihtimallerden yaşanabileceklerden yaşanmayanlarda herşeyden kaçmak istiyorum.
eskiden herşeyden kaçan ve yüzleşmeyen biriydim. ama daha sonra bunun fayda sağlamayacağını anladım, daha doğrusu anlamak zorunda kaldım. yüzleşmeye başladım. kendimle, insanlarla, hayatla, yanlışlarla. ama artık kendimde o gücü göremiyorum. dışarıdan bakınca kendine sarılarak soğuk bir odada sessizce diz çöken bir çocuk görüyorum. soğuktan titriyor. o soğuk odaya kendi girmiş ama buna mecbur bırakılmış sanki. üstündeki sorumlulukla beraber donuyor. yazdıklarım kafa mı açıyor ya da forumu mu meşgul ediyor bilmiyorum ama ben sadece bazı şeylerin cevabını almak öğrenmek için yeniden buraya geldim. bana temel 3 meditasyonu önereceğinizi biliyorum, özellikle boşluk meditasyonunun zihni netleştirmeye yardımcı olabileceğinden bahsedeceğinizi görüyorum. ama bundan ziyade ben intiharı merak ediyorum. başka bir hayata tamamen yeniden başka rastgele zorluklarla mı başlayacağım yoksa bu hayatımı olduğu gibi sonraki hayatıma taşıyıp aynı şeyleri mi yaşayacağım. eğer cybe kaptıysam sonraki hayatımda da mı cybe kapacağım, eğer bu hayatımda kendimi öldürdüysem diğer hayatımda da mı öldüreceğim. bu hayatımda geçirdiğim ameliyatları orada yeniden başka bir bedende tekrar mı olacağım. ne olacak lütfen bilen biri sorularımı yanıtlasın. üslubum veya yazım tarzım foruma uygun değilse de özür dilerim amacım kaba olmak değil.