zenthephoenix
New member
- Joined
- Oct 11, 2024
- Messages
- 13
Herkese merhabalar umarım harika bir gün geçiriyorsunuzdur.
Ben 8 yıl önce ölümden döndüm. Okuduklarım ve bana öğretilenler ölüm sonrası bir yaşamın olduğunu ruh denen bir kavramın olduğunu söylüyor ve yaşadıklarım bununla çelişiyor gibi. Ufak bir frotal lob hasarı almıştım 1 ay komada kadlım. Komadan çıktıktan sonra neler neler yapmışım ama hiçbiri bende yok. Ufak bir beyin hasarında dahi ben hiçbir şeyi bilmiyorsam ölüm ile birlikte işlevini tamamen yitirecek olan bryin sonrası bende hiçbir şey olamaz sonucu çıkıyor öyle değil mi yani ? Mesela ruh da sıkıntı ilk yıllarda hiçbir şey ama hiçbir şey hissedemiyordum beyin ve dokular tamir ettikçe kendini negatif duyguları deneyimleyebilmeye başladım şimdi ise pozitifi birazcık anlayabiliyorum ama halen anlama seviyesinde algılama hissetme değil ki bu ufak hasarlar sebepli mesela büyük bir frontal lob hasarı olsaydı kişiliğim tmamen değişecekti tıp literaründe örnekleri mevcut. Bu yaşadıklarım bana şunu gösteriyor beyin giderse ruh his falan filan hiçbir şey kalmaz. Ruh dediğimiz şey sinir sistemimizin bir oyunu sadece ölünce ortada hiçbir şey kalmaz. Hayat kocaman bir yükten ibaret benim için varolmasam daha iyi mutlu ve tatminkar olamıyorum en azından acı çekmem. Büyük resimden bakınca yaşamak güçlülere şu anki düzene hakim olanlara kölelik yapmak değil midir aslında. Hazır bu kadar dipteyken tekrar o koca taşı tepeye itelemek neden ölmek daha mantıklı ve kolay.
Esenlikler
Ben 8 yıl önce ölümden döndüm. Okuduklarım ve bana öğretilenler ölüm sonrası bir yaşamın olduğunu ruh denen bir kavramın olduğunu söylüyor ve yaşadıklarım bununla çelişiyor gibi. Ufak bir frotal lob hasarı almıştım 1 ay komada kadlım. Komadan çıktıktan sonra neler neler yapmışım ama hiçbiri bende yok. Ufak bir beyin hasarında dahi ben hiçbir şeyi bilmiyorsam ölüm ile birlikte işlevini tamamen yitirecek olan bryin sonrası bende hiçbir şey olamaz sonucu çıkıyor öyle değil mi yani ? Mesela ruh da sıkıntı ilk yıllarda hiçbir şey ama hiçbir şey hissedemiyordum beyin ve dokular tamir ettikçe kendini negatif duyguları deneyimleyebilmeye başladım şimdi ise pozitifi birazcık anlayabiliyorum ama halen anlama seviyesinde algılama hissetme değil ki bu ufak hasarlar sebepli mesela büyük bir frontal lob hasarı olsaydı kişiliğim tmamen değişecekti tıp literaründe örnekleri mevcut. Bu yaşadıklarım bana şunu gösteriyor beyin giderse ruh his falan filan hiçbir şey kalmaz. Ruh dediğimiz şey sinir sistemimizin bir oyunu sadece ölünce ortada hiçbir şey kalmaz. Hayat kocaman bir yükten ibaret benim için varolmasam daha iyi mutlu ve tatminkar olamıyorum en azından acı çekmem. Büyük resimden bakınca yaşamak güçlülere şu anki düzene hakim olanlara kölelik yapmak değil midir aslında. Hazır bu kadar dipteyken tekrar o koca taşı tepeye itelemek neden ölmek daha mantıklı ve kolay.
Esenlikler