En parlak yıldızlarla bezeli, safirden gözleri.
En saf altından bile daha değerlidir onun sözleri.
Geleceğin ve geçmişin ötesindedir zamanın kraliçesi.
Doğumun ve yaratımın özü, Şeytan’ın neşesi.
Bu dünyanın büyük kralları ve imparatorları bile.
Senin varlığını bilen bir karınca ile eşit değillerdir Astarte.
O güzel nefesinden aldığımız güç ile.
Biz ki senin için doğar ve yaşarız, ölürüz ve yeniden doğarız.
Ebediyen yanında, sana sadakat ve sevgi ile bağlıyız.
Biz senin yüce iradenin lütfu ile bu dünyaya gelirdik
İlahi ve üstün adını yüceltmek için yaşardık
Senin gül kokulu saçının teli için ölürdük.
Ve senin kudretine bir kez daha şahit olabilmek için yeniden doğardık.
Ancak herkes bizim gibi değildi.
onlar ki insan suretli sürüngenlerdi.
yıktılar ve yaktılar tapınakları.
Sen ise bu dünyadan gidişin ile lanetledin onları.
O gün taş üstünde taş kalmadı.
Gökyüzünden gelen bir tufan vurdu dünyayı.
kardeşlerimiz öldürüldü, soyumuz kırıldı.
Yılan düştü o kara günde, ejderha şakımayı bıraktı.
Söyle bana tanrıça, şimdi gerçeğin evi, aşkın evi nerede?
Benim Kanım, canım nerede? Annem nerede?
Diye feryatlar içinde kaldım şu sensiz dünyada.
Ama bilirim ki döneceksin göklerden.
Ve bilirim ki kavuşacağız seninle, yine, yeniden...
Herkese esenlikler dilerim. Bu sözler Leydi Astarte'nin güç ritüeli ardından mührüne odaklanırken ağızımdan dökülüverdi. Neredeyse 10 dakika gibi bir sürede yazıldı. Sonradan fark ettiğim üzere bilinçaltımdan, okuduğum diğer şiirlerden ve işittiğim güzel sözlerden alıntılar da taşıyor. Aklımdan, ruhumdan, kalbimden çıkıverdi, ben kimim ki Annemiz Astarte'ye atfedilmiş bu güzel sözleri insanlardan sakınayım diyerek paylaşmak istedim. Gözümden kaçan yazım yanlışlarım için özür diliyorum. <3
İyi günler.
ΙΑΩ ἈΚΡΑΜΜΑΧΑΜΑΡΕΙ ΖΗΝΙΑΩΘΑΡΡΑΘΩΑΙΝΗΖ ἈΚΡΑΜΜΑΧΑΜΑΡΕΙ ΩAI