Hristiyanlık Bana Dehşet Bir Tiksinti Veriyor

Şöyle ki, ilk adandığım zamanlarda ortalama İslamofobik-Gayrimüslim Türkiye vatandaşı gibi "Pislam kötü de, Hristiyanlık en azından daha medeni" gibi salak bir düşünceye sahiptim ki Zevizmi geçtim, direkt olarak tarihi araştırmalarım yetersiz olduğu için böyle düşünüyordum. Bir şekilde kilise müziği, ilahi duyunca da umursamıyordum. Bulunduğum ortamdaki bir kişi kilise müziklerini seviyor diye bir kaç ay boyunca bu Hristiyan ilahilerine maruz kalmıştım, o zamanlar adını koymasam da şimdi rahat rahat o dönemlerde küçük bir depresyonda olduğumu söyleyebilirim. Aradan zaman geçti, ruhani konularda kendimi olabildiğince geliştirdim ve Zevizme daha da çok çekildim.

Özellikle son bir kaç aydır fark ediyorum ki, Hristiyanlıkla ilgili her şey bende kelimelere dökülmez bir tiksinti uyandırıyor. Ruhani açıdan zayıf hissettiğim dönemlerde kabuslarıma giriyor, uyanıp kusuyorum; ezkaza kilise müziklerine tekrar maruz kalırsam çok hızlı şekilde modum düşüyor ve 1 haftaya kalmadan hasta oluyorum. Panik ataklarımı hoplatıyor. İnternetteki Türk-Hristiyan topluluklarındaki aşağılık orta çağ zihniyetini, buna rağmen kendilerini üst insan sayıp Paganlara ettikleri lafları gördükçe sinirlerim hopluyor. Mesela Müslümanlar da kendilerinin ne kadar aşağılık olduğunu biliyor, mağaradan çıkmış gibi davranmada sakınca görmüyorlar; ama bu Hristiyanlar kendilerini medeniyet timsali sanıyor, peh!

Paganizmle ilgili şeylere maruz kaldığım sürede de kızgın kumlardan serin sulara atlamış gibi hissediyorum. Her şey güzel, Hristiyanların o aşağılık yoz masum tanımı gibi değil; gerçekten masum. Öylesine doğal hissettiriyor ki, sanki yağmurdan sonra peydahlanan o güzel toprak kokusunun tüm ciğerlerimi doldurması gibi.