Gelecek cam gibi parçalanırken yerlere,
yapıştırmak için çaba veremem istesemde.
Adı hastalıksa; zifte boğuyorsa beni,
varsın olsun gücü yettiğince.
Vur cimriliğimi, gerçekleri yüzüme.
Taşlaşmış kalbim çürüyecek böyle giderse.
Ne kadar kan kalmış damarlarımda sen söyle?
Çürüyor ruhum sen söylemesende.
Takvimlerim yırtılsa, saatler çürüse,
değişmemeye savaş açsam toyluğumun gölgesinde.
Tanrılar yardım eder o zaman belki bana.
Duy beni Lord Hermes! Zeus babanın şimşekleriyle, bilginle dokun benliğime.
-------------------------------------------------------------------------------------
Baharımın çiçeği, yetmezdi yaza meyve olmaya.
Kısırdı çekirdeği filizlenmezdi toprakta.
Bilgiye açken meyvesi, uzanmazdı ona.
Kibriyle eser gürlerdi, hazin sonu gülerken ona.
Değişim yeli eserken havada,
kararlıydı çapasını vuracaktı artık toprağa
Cahilliğiyle kanarken yalanlara,
bilmezdi ruhu eremeyecek sonsuzluğa.
Sulamazsan toprağı, çitlerin arasında güdülürsün koyunlarla.
Tek bacağından asılır sallandırılırsın mezbağada.
İnsan domuz kalmışsa dünyada,
takımda giydirsen yuvarlanır çamurda.