Esenlikler,
Bak kundalini iki gün veya ayda yükselebilen birşey değil. Ayrıca varsayalım ki uyandı veya uyanmaya başladı sırf bu oldu diye mızmızlanmak yerine bu süreci sağlıklı geçirmek için çalışmalar yapmalısın. Delirtecek derecede bir uyarı varsa o zaman vakti gelmeden uyandırmaya çalışıp başardığın için olabilir.
Herşey sırayla ilerler ve yürümeyi bilmeden astronot olamazsın. Acele etmemen gerekirdi.
Şimdi bu varsayım vs hepsi kundalini uyanması ile ilgiliydi. Ama kundalini çok az çalışma ile uyandırabilecek birşey değil. Yani delirtecek derecede olan deneyimleriniz başka birşeyin göstergesi de olabilir. Psikolojik olabilir bu yüzden destek almanız gerekebilir.
Yazdıklarınızı anlayamadığım için bildiğim herşeyi buraya yazdım. Lütfen birazcık daha tavsiyelerimi objektif olarak okumaya çalışın.
Delirtecek derecede olması farkındalıkla alakalı.. biraz anlatmaya çalışacağım.
Kundalini zaten umrumda sayılmaz şu anlık. Kendimi bildim bileli farkındalıklı biriyim bilgi edindikçe bu daha da artıyor buna zaten aydınlanma deniyor ama bu süreçler sanırım kolay geçen bir şey değil. Ben tam olarak buna dayanamıyorum, geçiş süreçlerinde kendimi kaybediyorum sanki. Geri alınamayacak şeyler bunlar ve o süreçlerde de geri alınamayacağını bildiğimden sıkışmış hissediyorum ve ölmek çıkış gibi geliyor. Delirmekten kastım sadece fazla farkındalık ve yaratıcılık. Sadece bu yüzden şizofreniğim sanmıştım. Zihnimi de kontrol edemiyorum her şey çok hızlı gelmeye başlıyor ama boşluk meditasyonu yapabilecek durumda da olmuyorum pek. Yine de denemem gerekiyor biliyorum. Kafam sürekli evren hakkındaki şeylerle meşgul oluyor sürekli daha da bilgilerin kaynağına inmeye çalışıyorum zihnime engel olamıyorum günlük yaşamdan çok kopuk bir zihnim var. Bunda astrolojik yerleşimlerimin de etkisi var. En azından altın çağ gelene kadar ruhumu bedenimde bir şekilde tutmayı başarmak istiyorum o zaman dilediğimce düşünüp sorgularım gibi geliyor ama böyle şartlarda böyle zihne sahip olmak gerçekten korkunç anlatamıyorum. Rehberliğe ihtiyacım var üçüncü göz meditasyonuna başladım normalde gündüz yapıyordum gece yapacağım artık. Daha etkili olduğunu kendim de gördüm.
İçimden hep uyumak geliyor, uyuyup uyandığımda daha farklı geliyor her şey. Uykuma daha fazla dikkat etmem gerektiğini de düşündüm. Kundalini süreciyse zaten uyku önemli ve uykusuzluk problemim de var biraz.
Gerçekten neler oluyor nereye gidiyorum bilmiyorum sadece sabretmem gereken bir şeyler var gibi hep bir şeyler eksik geliyor ve farkındalığım da ağır geliyor zihnimin rahatlamasına ihtiyacım var yani tüm bu gürültünün bitmesine.. İşte uyanırsa tam olarak böyle hissederim diye düşündüm her şeyi denedim motivasyonum olmasa da denedim ama neredeyse hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadığım bir süreci böyle şartlar altında kendim sorgulamak zorunda kaldım.
Geçmişte söylediklerimin yaşadıklarımla pek alakası yoktu farkındayım o zamanlar daha ağırdı şu an zaten daha iyi gibiyim ama yine de bitmesini istiyorum artık. Sakinlik istediğim tek şey ama nasıl ulaşacağım ona bilmiyorum.
Gerçekten burada neler olduğunu bilen birileri yok mu? Galiba Tanrılardan başka kimsenin bana rehberlik edemeyeceği bir durumdayım. Belki de mutlu olmaya yaklaşmışımdır ben karamsarımdır farkında değilimdir hiçbir şeyin. Farkındalığı bile kötü bir şey olarak görüp duruyorum. Gerçekten de çok saf niyetli iyi biriyim çok temiz bir kalbim var bu hassaslık ve farkındalık zorlaştırıyor bana her şeyi. Birisinin bana uzun uzun motivasyon verip ne yapmam gerektiği konusunda yardımcı olmasına çok ihtiyacım var.
Şu anda Şeytan Baba'mızın yanında olmayı o kadar isterdim ki.. Gün içinde zaten sürekli Tanrıları ve Baba'mızı hissediyorum ben Zevist olmayan insanlar hayata nasıl bakıyor onu bile anlayamamaya başladım. Sürekli aklımda Zevizm, Tanrılar ve evreni sorgulamak var. Aşırı bunaldığımda rahatlamak için ağladığımda Tanrıları düşünüyorum hep. Onlar olmasa ne yapardım hiç bilmiyorum. Evet belki burada bir sürü Zevist var ama ben gerçek anlamda hayatımı buna adadım sadece bir din olarak görmüyorum Şeytan'ı da gerçekten Babam olarak görüyorum ben. Bunlar kötü şeyler değil evet ama galiba günlük yaşam da önemli. Ben biraz bu iki şeyi ayırmak istiyorum ama nasıl yaparım bilmiyorum. Hayatı zaten bir bütün olarak görmeye çalışıyorum Zevizm de doğanın dini zaten. Benim çok canım yanıyor Baba'mıza sarılmak istiyorum ben bunu çok istiyorum. Keşke yapabilsem.