"Demon" kelimesi, Antik Yunancadaki "Daemon" kelimesinden türemiştir ve düşman tarafından yozlaştırılarak "kötü" anlamında lanse edilmiştir. Oysa bu kelime, tanrısallık, bilgelik, kader ve insan ruhu ile yakından ilişkilidir ve kutsal bir anlam taşır. Bu nedenle, Tanrılara aynı zamanda Demonlar da denmektedir.
Encyclopædia Britannica’nın 1973 basımından tanımına bakabilirsiniz.
“Doğaüstü bir güç için genel bir Yunan tabiri. Hesiod’un zamanına kadar uzanan geçmişte, Altın Çağ’ın ölülerinin Daemon’lar oldukları, ve sonradan gelen felsefi spekülasyona göre bu varlıkların Tanrılardan daha düşük, ancak insanlıktan daha üstün olduğu düşünülürdü. Bundan ötürü Hristiyanlar, Pagan Tanrılarının yaptıklarını “düşmüş melek” dedikleri bu Daemon’lara atfetmişlerdir.“
Katolik Ansiklopedisi’ndenExternal ↗ şu alıntıya da bakabilirsiniz:
“Aynı şekilde, Yunanlar ve Romalılar da kendi Tanrılarına tapınmış, onları sevgiyle görüp iyi varlıklar olduklarına inanıyor olabilirlerdi. Ancak Hristiyanlığın kutsal yazıları Centillerin tüm Tanrılarının Demonlar olduğunu beyan etmektedir.“
Daha fazla bilgi için bu yazıyıExternal ↗ okuyabilirsiniz.
"Hell" kelimesi ise kökenini İskandinav mitolojisindeki "Hel"den alır. Düşman, bu kavramı çarpıtarak yozlaştırmış ve kötü bir anlam yükleyerek olumsuz bir çağrışım oluşturmuştur.
Hell'in vikipediExternal ↗ sayfasından:
"Modern İngilizce hell kelimesi, Anglo-Sakson pagan dönemine kadar uzanan Eski İngilizce hel, helle (ilk olarak MS 725 civarında ölülerin yeraltı dünyasına atıfta bulunmak için kullanılmıştır) kelimesinden türetilmiştir."