Tanrılara Hitaplarımız

[SonOfGod]

Merhaba sevgili dostlar.
Bir sorum olucaktı, Şimdi bildiğim üzere Kralımız Zeus baba ve diğer Tanrılarında isteği üzerine onlara olan hitaplarımızı antik yunandaki gibi değiştirdik. ancak ben daha çok bağlılık hissedip ve ebedi gerçek anlamına geldiği için "İblis" "Şeytan" diye hitap ediyorum. bu durumda Tanrılar rahatsız oluyor mudur ?

 

[Megistomedes]

Esenlikler,

Bu kelimeleri kullanmamamızın birkaç nedeni bulunuyor. Bunlardan birkaçı, teürjik olarak istenilen düzeyde fayda sağlamayışları, ikinci neden ise doğrudan ilişkilendiğimiz ve kendimizi dönüştürdüğümüz şeyin pek de hoş olmaması. Hem kutsal olanda, hem de dilimizde, bunlar bize fayda sağlamayabilir hatta zihnimizi ve bilinçaltımızı yaralayabilir.

Yüksek Rahip Zevios Metathronos'un en son vaazındaki alakalı kısma dair alıntı:

The deeper teaching follows. The way you speak about the Gods, the way you picture them, the way you name them: all of this reveals the relationship you have with your own higher nature. In other words, lesser names, enemy dogma and for all respects, lesser intelligence around the Gods, does harm both their perception and your own perception around the Gods, technically making you more foolish.

Plato gave the rule in the Theaetetus. The goal of the philosophical life is homoiosis theo kata to dynaton, becoming like God as far as is possible (Theaetetus 176b). Whatever picture of the Gods you carry, you slowly become. If your Gods are halloween monsters, isolationists, dumb and lesser, as ghoulish frogs, so you do become. Likewise, your addressing, your perception and the inferiority complex which you project on them to attempt to equalize them, only equalizes you to a lesser level limitation of your own.

If you see them as luminous, regal, magnanimous, you grow toward those qualities likewise. If you see them as tyrants, or as absent, or as petty, or as lesser characters in a show, you likewise project this onto yourself.

For the very same reason, kings, queens and other important people, were addressed in high reverence and respect in the Ancient world of Initiates and Mystics, because when you revere what is advanced, you advance yourself. The more you flame to satisfy your inferior complex for "equality", the more you dissuade your mind from recognizing what is higher, therefore rendering yourself less and less advanced.

Buna ek olarak, İblis ismi "yoldan saptırıcı" demektir. Biz yoldan sapmıyoruz, yola giriyoruz ve yolda gelişiyoruz. Tam olarak neyin yolundan sapıyoruz ki, kime isyan ediyoruz ki, zihnimizde onlara kredi verme ihtiyacı hissedeceğiz? Bu uzun vadede insan zihnini yıpratır ve gittiğiniz yöne değil, geldiğiniz yöne kredi vererek bir nevi ikilik yaratır.

Örnek vermek gerekirse, bir kız arkadaşınız olduğunu düşünün. Sağlıksız bir ilişkiden çıkarak onunla tanışmışsınız, fakat sürekli kız arkadaşınızın değerini sizi eski yaralarınızdan kurtarmasıyla ölçüyorsunuz. Tabii ki bu değerlidir ve minnet duygunuzu gösterir, fakat bir insanın değeri bile bununla sınırlı kalmamalıysa, dinimizin değeri de bununla sınırlı kalmamalıdır. Başka şeylerle kıyas yaparak bir ikilik yaratamayız. Dinin değerini olduğu gibi görmeliyiz.

Dias ismi örneğin "nedensellik"ten gelir. Zinas ismi "yaşam/varoluş"tan gelir. Var olan şey gerçek değilse, nedensellik ve bize verilen zihin bizi hakikate ulaştıran şey değilse, bizim burada bir nevi aşağıya düştüğümüzü düşünüyor olabilirsiniz. Fakat asıl sorun, yolun kendisini tam anlamıyla göremeyişiniz. Yol aslında herhangi bir şeyden çok daha değerlidir, fakat insan "iman istiyorlardı, bu ise gerçek diyor" diyerek sadece kelimeler üzerinden bilinçaltındaki bu düalistik algıya düşmüş olabilir.

Bu yüzden Zevizm'i olduğu gibi görmeniz gerekiyor. Bunu yapabildiğinizde, dini ciddiye aldığınızda ve kıyas hatasına düşmediğinizde, ilahi olanın kusursuzluğunu görüp diğer yakıştırmaları hakaret veya asıl "aşağıya çekme" olarak görebileceksinizdir.

Artık eskisi gibi bir ismin arkasına sığınıp geliştirici şeylerden kaçmamamız gerekiyor. Evet, oturup saatlerce meditasyonlar yapıldı, fakat şu anda eriştiğimiz hakikatlerin %1'i belki ancak mevcuttu. Bu bir süre sonra, iyi niyetli ve zararlı olmasa da, kişide durgunluk yaratır.

Artık o gerçeğe ulaşabileceğimiz bir zihin, mantıklı analiz, nedensellik, daha fazla kendimizi yükseltici teürji ve daha fazla bilgi elimizde mevcut.

Ayrıca bütün vaazı da okumanızı öneriyorum: https://ancient-forums.com/threads/on-noble-speech-good-conduct-and-reverence-to-the-gods-against-vulgar-speech.307658/post-1196863