Kendisinin öfke problemleri varmış gibi lanse ediliyor, düşmanın iftiraları mı bunlar?
İskender'in zamanında hayatını kurtaran Cleitus'u sarhoşken bir öfke patlaması geçirip öldürdüğü, sonra da derin bir pişmanlık durup intihar etmeyi denediği ancak askerleri tarafından engellendiği söyleniyor.
Bu hikayenin gerçekte nasıl olduğunu merak ediyorum. Yine bir Zevist olan ve şu anda da bir Tanrı olan Aristoteles'ten eğitim almış ve yine Zevist olan birisinin öfke patlamasıyla böyle bir şey yapacağını hiç zannetmiyorum. Ki kendisi düzenli olarak Tanrılar ile iletişim kuran birisiydi.
Bir diğer sorum da 1. Ptolemy'nin Zevist olup olmadığı. Kendisi İskender'in bedenini korudu ve Memphis'te büyük bir törenle gömdü. Ayrıca Alexandria'ya ve İskender'in mirasına sahip çıktı, Mısır'ı Hellenistik medeniyetin kalesi haline getirdi.
Fakat kafamı kurcalayan kendisinin İskender'in ailesine karşı sadık olmaması.
Ayrıca bir Zevist olan, hanedan destekçisi ve meşru kralın Argead hanedanından birisi olması gerektiğini savunan Eumenes'in aleyhine savaştı ve dolaylı yoldan ölmesine sebep oldu. Roxana'ya da siyasi ya da askeri bir destek vermedi.