Hiçbir şeyin tadı yok. Duygularım, neşem kayboldu. Şu an hayatımda bir problem yok yine de böyle hissediyorum. Sadece bir şeylere odaklandığım zaman keyif alıyorum. Ama o keyif o anla sınırlı kalıyor. Kitap okuduğum zaman veya yurttayken yalnız kalırsam yoga yaptığım zamanlar... Sonrasında yine aynı duyguları hissediyorum. Belki depresyondayım ama ilaç kullanacak kadar ileri derece olduğunu sanmiyorum. Günlük işleri hallediyorum ve kişisel bakımımı yapıyorum. Ama bu yine de bu hissettiklerimi engellemiyor veya hissetmediklerimi. Hiçbir duyguyu derin hissedememek, sadece bıkkınlık hissetmek beni çok yoruyor. Neyse böyle işte.
Discussion
MaxineWinner wrote:View source Özel hayat daha beter gıı...😓 Taliban zihniyetinin içinde hapis kalınca dışarıdan az çok ruh hâlimi anlıyorlar
Yani ne desem de sizi avutamam. Keşke ekonomik özgürlüğünüz olsaydı da kurtulabilseydiniz içinde bulunduğunuz durumdan. Yobaz aileler güya iyiliğiniz için türlü saçma ibadeti dayatırlar aslında size yok oluşu getirdiklerini bilmeden.
Despina wrote:View source Yani ne desem de sizi avutamam. Keşke ekonomik özgürlüğünüz olsaydı da kurtulabilseydiniz içinde bulunduğunuz durumdan. Yobaz aileler güya iyiliğiniz için türlü saçma ibadeti dayatırlar aslında size yok oluşu getirdiklerini bilmeden.
Maalesef öyle